Wspinacze związani liną, w celu asekuracji podczas wspinania budują układ asekuracyjny. Opasująca ciało wspinacza uprząż, poprzez przyrząd asekuracyjny, wpiętą do niego linę, która z kolei powpinana jest przez prowadzącego drogę do karabinków (ekspresów), wpiętych w stałe lub założone w czasie wspinaczki punkty asekuracyjne – wszystko to tworzy układ, którego zadaniem jest zatrzymanie lotu wspinacza w momencie odpadnięcia.
W przypadku wspinaczki wielowyciągowej kluczową częścią układu asekuracyjnego jest
stanowisko asekuracyjne, z którego w danym momencie jest asekurowany wspinający się – dolne lub górne. W przypadku dużego szarpnięcia (np. przy dużej różnicy w masie między wspinaczem, a asekurującym lub przy dużym współczynniku odpadnięcia) właśnie stanowisko przejmie ostatecznie szarpnięcie.
Energia odpadnięcia (szarpnięcia/uderzenia) wytraca się w wielu punktach układu
asekuracyjnego:
• poprzez uprząż, która uciska ciało wspinacza odpadającego od ściany
• przez zaciśnięcie się węzła, którym związany jest lecący wspinacz (jeśli się związał)
• przez tarcie liny na punktach przelotowych (tarcie liny w karabinkach)
• przez tarcie liny o skałę
• przez tarcie/hamowanie liny w przyrządzie asekuracyjnym
• tarcie/blokowanie liny w dłoni asekurującego
• i wreszcie, poprzez uprząż, która uciska ciało asekurującego
• oraz przez szarpnięcie stanowiska, gdy asekurujący zostanie poderwany w górę
(dolne stanowisko) lub w dół (przy asekuracji z górnego stanowiska)